Çivi Yazısı İşaretleri Kataloğu: Doğa, Su, Dağlar ve Bitkiler (135 İşaret)

Unicode çivi yazısı bloğunun ilk işareti (U+12000) olan «A», tarih öncesi Uruk tabletlerinde akan suyu betimleyen iki dalgalı çizgiden türemiştir. Sümercede «su» (Akadca «mû»), «kanal» veya «gözyaşı» anlamına gelir; mecazi olarak da «tohum», «soy» ve «oğul/varis» (Akadca «aplu» — Asurbanipal gibi kral adlarında yer alır) demektir. Fonetik olarak tüm Mezopotamya dillerinde «a» ünlüsünü yazmak için kullanılan temel işarettir.

Kök çizgisinden yükselen çimen yapraklarını gösteren botanik bir piktogramdan türeyen U₂ (Sümercede «ú», Akadcada «šammu»), «bitki», «ot», «mera» veya «besin» anlamına gelir. Ninova'daki Asurbanipal Kraliyet Kütüphanesi'nin tıp ve eczacılık tabletlerinde yüzlerce şifalı ot ve ilacın önüne sessiz bir belirleyici (determinatif) olarak konulmuştur. Fonetik olarak kelimelerde ve özel adlarda «u» ünlüsünü yazmanın en yaygın yollarından biridir.

Yapraklı bir bataklık kamışı gövdesinin çiziminden türeyen GI (Akadca «qanû» — Yunanca «kanōn» ve «kanun/kanon» kelimelerinin doğrudan atası), Mezopotamya kâtiplerinin üçgen uçlu yazı kalemlerini («gi-dub-ba») kestikleri kamışı simgeler. Eşsesli olarak (GI.NA, Akadca «kīnu») «sağlam», «gerçek» ve «meşru» anlamına gelir; Kral Sargon'un adı («Šarru-kīn» — «Gerçek Kral») bu işaretle yazılırdı. Fonetik olarak «gi» ve «ge» hecelerini verir.

Kanallarla kesişen yeryüzü düzlüğünü simgeleyen kafesli bir oval piktogramdan türeyen KI (Akadca «erṣetu» yeryüzü ve «ašru» yer/mekân), gökyüzü işareti AN'ın yeryüzündeki karşılığıdır. Sümer kozmolojisinde AN ve KI evrenin ilksel Gök-Yer çiftini oluştururdu. Kâtipler KI işaretini KÁ.DINGIR.RA.KI (Babil) ve UNUG.KI (Uruk) gibi tüm şehir ve ülke adlarının sonuna coğrafi belirleyici olarak eklerdi; fonetik olarak «ki» ve «qi» hecelerini verir.

Önüne ağaç belirleyicisi GIŠ geldiğinde (GIŠ.LI, Akadca «burāšu») reçinesi ve dalları Mezopotamya tapınak buhurdanlarında mekanı arındırmak için yakılan kokulu dağ ardıcını ifade eder. Sümercede «ì-li» aynı zamanda kaliteli sızma yağ anlamına gelirdi. Tüm çivi yazısı dönemlerinde «li» ve «le» hecelerini yazmak için kullanılan temel işarettir.

Üzerinden alevler ve kıvılcımlar yükselen bir kil mangal piktogramından türeyen bu işaret, Mezopotamya'da ateş ve ısının temel ideogramıdır. Sümercede IZI («ateş», Akadca «išātu»), NE («mangal / kor ateş») ve BIL veya GIBIL («yanmak», «yenilemek» ve «yeni/taze», Akadca «eššu» — aynı zamanda ateş tanrısı Gibil'in adı) olarak okunurdu. Fonetik olarak «ne» ve «bi₂» hecelerini verir.

Bir yağ kabı piktogramından türeyen bu işaret, I₃ (Sümerce «ì», Akadca «šamnu») olarak okunduğunda arpa ve yünle birlikte antik Mezopotamya ekonomisinin üç temel direğinden biri olan yağı ve merhemi ifade eder. Susam yağı («ì-giš») kandillerde, kralların meshedilmesinde ve tapınak sunularında kullanılırdı. Fonetik olarak «ni» ve «i₃» hecelerinin temel işaretidir.

Kılçıklı bir arpa başağı piktogramından türeyen ŠE (Akadca «še'u»), Mezopotamya uygarlığının yaşam kaynağıydı. Arpa yalnızca ekmek ve bira için temel besin değil, aynı zamanda ücretlerin ve ticaretin ana değer ölçüsüydü. Babil ölçü sisteminde 1 ŠE («bir buğday/arpa tanesi», ~0,046 gram) en küçük ağırlık birimiydi (180 ŠE = 1 şekel). Fonetik olarak «še» hecesinin temel işaretidir.

Yükseltilmiş bir platform üzerindeki kutsal tapınağı gösteren erken Uruk piktogramından türeyen bu işaret, EŠ₃ («kutsal alan / tapınak», Akadca «ešertu») ve AB («deniz», Akadca «tâmtu» — Basra Körfezi'ni anlatan «a-ab-ba» ve kozmik okyanus «AB.ZU» kelimelerinde olduğu gibi) şeklinde okunurdu. Ayrıca «ab-ba» (Akadca «abu») olarak «baba / ihtiyar» anlamına gelir ve fonetik olarak «ab» ile «ap» hecelerini verir.

Altı eğik kamadan oluşan bu işaret, ZIZ₂ (Akadca «kunāšu») olarak okunduğunda Mezopotamya'da tapınak çörekleri ve kaliteli bira yapımında kullanılan antik kavuzlu buğdayı (emmer / siyez) ifade eder. AŠ₂ olarak okunduğunda ise sınır taşlarının ve kraliyet stellerinin sonuna yazılan «lanet / beddua» (Akadca «arratu») veya «arzu/ihtiyaç» anlamına gelir; fonetik olarak «aš₂» hecesini verir.

GIŠ («ağaç») ve TIN («yaşam») işaretlerini birleştiren bir ligatür olan GEŠTIN, Sümercede kelimenin tam anlamıyla «Hayat Ağacı» demektir ve üzüm asmasını, üzümü ve şarabı (Akadca «karānu») ifade eder. Kuzey dağ eteklerinden mühürlü küplerle Fırat üzerinden getirilen şarap, Babil ve Sümer'de tanrılara ve krallara layık lüks bir içecekti.

MI («karanlık») işaretini içeren bileşik bir ideogram olan GIG (Akadca «marṣu» — hasta/ağrılı ve «murṣu» — hastalık), Babil tıbbi teşhis tabletlerinin («Sakikkû») temel işaretidir; hekimler tarafından «sag-gig» («baş ağrısı») gibi rahatsızlıkları kaydetmek için kullanılmıştır. Tarımsal eşsesli olarak ise (Akadca «kibtu») ekmeklik buğdayı ifade eder.

Çivi yazısının en sık kullanılan beş belirleyicisinden (determinatif) biridir: GIŠ (Sümerce «ĝiš», Akadca «iṣu») «ağaç» ve «ahşap/kereste» anlamına gelir; tüm ağaç türlerinin, bahçelerin, mobilyaların («giš-gu-za» = taht), savaş arabalarının, gemilerin («giš-má») ve silahların önüne sessiz belirleyici olarak yazılırdı. Kahraman Gılgamış'ın Sümerce adını başlatır ve fonetik olarak «giš», «iz», «is», «iṣ» hecelerini verir.

Paylaştırmayı simgeleyen yan yana iki çift yatay kamadan oluşan HAL, fiil olarak «bölmek» ve «dağıtmak» (Akadca «zâzu») anlamına gelir. Dini ve bilimsel metinlerde HAL (Akadca «pirištu») tanrıların «kutsal sırrını» ifade ederken, LU₂.HAL (Akadca «bārû») kurban ciğerinden kehanet okuyan bilgin kâhini gösterirdi. Fonetik olarak «hal» hecesini verir.

Dört ana yönün rüzgar gülü haçından türeyen IM işareti; 'rüzgar, fırtına, yağmur ve yön' (Akadca šāru; dIM olarak fırtına tanrısı İşkur/Adad) ile 'kil ve çivi yazılı kil tablet' (Akadca ṭīdu) anlamlarına gelir. NI₂ olarak okunduğunda 'ilahi heybet, korku veya kendi özü' demektir; fonetik olarak /im/ ve /em/ hecelerini verir.

Mezopotamya çivi yazısının en sık kullanılan işaretlerinden biri olan IN, /in/ hecesinin temel VC fonetik işaretidir (Sümerce fiil önekleri ve Akadca ina edatı için vazgeçilmezdir). Logogram olarak kerpiç yapımında kullanılan samanı (Akadca tibnu) ve ayrılmış sınırı (pilku) ifade eder.

Logografik olarak SAHAR (Akadca eperu) okunduğunda 'toz, gevşek toprak, alüvyon veya kum' anlamına gelir ve Mezopotamya kanal kazı matematiğinde çok önemli bir yer tutar. IŠ (Akadca šadû) olarak 'dağ' demektir; fonetik olarak ise /iš/ hecesini ve Akadca -iš yönelme ekini yazar.

Logografik olarak NUMUN (Akadca zēru) okunan bu işaret, hem tarlaya ekilen 'tohumu' hem de insan neslini, evladı ve kraliyet hanedan soyunu (NUMUN LUGAL-LA, 'kraliyet tohumu/soyu') ifade eder. Fonetik olarak ise /kul/ ve /qul/ CVC hecelerini verir.

Mezopotamya'nın doğu ufkundaki Zagros Dağları'nın üç zirveli piktogramından türeyen KUR; 'dağ' (Akadca šadû), 'ülke veya yabancı diyar' (Akadca mātu; ülke adlarının önünde belirteç olarak kullanılır), 'Doğu' ve Sümer mitolojisinde 'Yeraltı Dünyası' (KUR.NU.GI₄.A, 'Dönüşü Olmayan Ülke') anlamlarına gelir.

Ağaç belirteciyle (GIŠ.LAM, Akadca lammu) badem veya menengiç/fıstık ağacını, fiil olarak (Akadca elēpu) 'filizlenmek, gür büyümek ve serpilmek' kavramlarını ifade eder. Günlük Sümer-Akad yazımında /lam/ hecesinin temel CVC işaretidir.

Akadca ve Sümerce hece yazımında /lil/ CVC hecesini (örneğin lillu kelimesinde veya elēlu 'neşeyle şarkı söylemek, arınmak' fiil çekimlerinde) yazmak için kullanılır. Tanrı Enlil'in adında yer alan rüzgar logogramı LIL₂ (KID) işaretinden farklıdır.

NU₁₁ (Akadca nūru) olarak okunduğunda 'ışık, aydınlık ve göksel parıltı' anlamına gelir. Taş belirteci ve 'büyük' sıfatıyla birleştiğinde (NA₄.NU₁₁.GAL, Akadca gišnugallu, kelime anlamıyla 'Büyük Işık Taşı'), tapınak heykelleri ve kraliyet kapları için kullanılan yarı saydam beyaz kaymaktaşını (alabaster) adlandırır.

Sulanan bahçe tarhları ve filizlenen bitkilerin piktogramından türeyen SAR (Akadca kirû, mūšaru); bahçeyi, 36 m²'lik temel alan birimini ve MU₂ okunuşuyla 'büyümek, filizlenmek' fiilini ifade eder. Kil üzerindeki düzgün çivi yazısı satırları ekili bahçe karıklarını andırdığı için, SAR (Akadca šaṭāru) Sümercede 'yazmak' fiili olmuş ve ünlü DUB.SAR ('tablet yazıcısı' = katip) unvanını oluşturmuştur.

Otlar veya maltla dolu sivri dipli bir kap piktogramından gelişen bu işaret iki ünlü okunuşa sahiptir: ŠIM (Akadca riqqu) olarak kokulu reçineleri, tütsüyü ve ıtriyat bitkilerini ifade eder. BAPPIR (Akadca bappiru) olarak okunduğunda ise Mezopotamya birasını mayalamakta kullanılan baharatlı arpa maltı 'bira ekmeğini' (ve LU₂.ŠIM = bira ustasını) adlandırır.

Bağlanmış sarımsak veya soğan demeti piktogramından (Sümerce sum / šum₂, Akadca šūmu) gelişen bu işaret, ses benzeşmesiyle Sümercenin temel 'vermek, teslim etmek, ödemek ve bağışlamak' fiilini (Akadca nadānu) yazar. Neredeyse her Mezopotamya ticaret makbuzunda ve sözleşmesinde yer alır; fonetik olarak /sum/ ve /šum/ hecelerini verir.

Zengin anlamlı bir Sümer fiilidir: SUR (Akadca ṣahātu, ṭamû, zanānu); 'susam yağı veya şarap sıkmak', 'yün eğirmek', 'gökten yağmur yağdırmak' ve 'sınır hendeği çizmek' (KI.SUR.RA) anlamlarına gelir. Fonetik olarak /sur/ ve /šur/ CVC hecelerinin temel işaretidir.

Meyve yüklü hurma ağacı tepesinin piktogramından (aynı zamanda GIŠIMMAR, Akadca gišimmaru 'hurma ağacı' okunuşunu verir) türeyen bu işaret, SA₆ / ŠA₆ / SAG₁₀ (Akadca damāqu, damqu) olarak Sümercede 'iyi, güzel, hoş, talihli ve uğurlu' anlamına gelen temel kelimedir.

Nehir kıyısındaki sık ağaç kümesi piktogramından türeyen TIR (Akadca qištu), Sümercede 'orman, koru ve kutsal ağaçlık' anlamına gelen temel kelimedir. Gılgamış Destanı'nda TIR GIŠ.ERIN (Akadca qišti erēni) dev Humbaba'nın koruduğu efsanevi Sedir Ormanı'nı adlandırır; fonetik olarak /tir/ ve /ter/ CVC hecelerini verir.

Sümer tarımının temel mevsimlik fiilidir: UR₄ (Akadca eṣēdu, baqāmu, hamāmu); 'orakla arpa hasat etmek', 'koyun yünü yolmak/kırkmak' (UDU UR₄) ve kozmik ilahilerde 'yerin ve göğün tüm ilahi güçlerini (ME) tek elde toplamak' anlamlarına gelir.

Coğrafya ve kraliyet unvanlarında KI.URI (Akadca māt Akkadî), Mezopotamya ovasının kuzeyindeki Sami dilli Akad Ülkesi'ni ifade eder. İki bin yıl boyunca Güney Sümer ile birlikte temel kraliyet unvanı LUGAL KI.EN.GI KI.URI ('Sümer ve Akad Kralı') içinde yer almış; MÖ 1. binyılda KUR.URI olarak Urartu Krallığı'nı da adlandırmıştır.

Ağaç belirteciyle (GIŠ.ASAL₂, Akadca ṣarbatu) Fırat ve Dicle kıyılarında yetişen dayanıklı Fırat kavağını (Populus euphratica) adlandırır; kerestenin kıt olduğu Güney Babil'de çatı kirişleri ve mobilya yapımı için çok değerliydi.

Sivri bir kazık, tunç iğne veya sınır dikilitaşı piktogramından gelişen BULUG (Akadcaya pulukku olarak geçmiştir); bızı, sınır taşını ve yer ile göğün kozmik sınırlarını ifade eder. MUNU₄ (Akadca buqlu) olarak okunduğunda ise bira yapımında kullanılan çimlendirilmiş arpa maltı anlamına gelir.

Darbe ve titreşim bildiren güçlü bir fiildir: DUB₂ (Akadca napāṣu, tarāku, nâšu); 'vurmak, yere çalmak, göğü ve yeri titretmek (AN.KI DUB₂), davul çalmak veya kanat çırpmak' anlamlarına gelir. Fonetik olarak /dub₂/ ve /tup₂/ CVC hecelerini verir.

Sulama kanallarının ötesindeki açık arazi piktogramından türeyen EDIN / EDEN (Akadca ṣēru; dilbilimcilerce Tevrat'taki Aden/Eden kelimesiyle ilişkilendirilir), kent surlarının dışındaki açık bozkırı, otlakları ve Gılgamış Destanı'nda Enkidu ile ceylanların dolaştığı yaban ovasını ifade eder.

Havan ve havan eli piktogramından gelişen bu işaret, GUM veya GAZ₂ (Akadca hašālu) olarak okunduğunda 'tahıl veya şifalı otları havanda dövmek, ezmek' anlamına gelir. Fonetik olarak ise Akadca ve Sümercede /kum/, /gum/ ve /qum/ CVC hecelerinin temel işaretidir.

Biçim olarak bal/hurma pekmezi işareti LAL₃ ile yakından ilişkili olan KU₇ (sıklıkla KU₇.KU₇ olarak ikilenir; Akadca matqu, dašpu), Sümercede 'tatlı, bal gibi tatlı, lezzetli' anlamına gelir; dağ balını, olgun hurmaları, tatlı birayı ve tatlı su pınarlarını nitelemek için kullanılır.

LU₃ (Akadca dalāhu) olarak okunan bu Sümer fiili; 'suyu bulandırmak, dipteki çamuru kaldırmak, huzuru bozmak veya kargaşa çıkarmak' anlamlarına gelir.

Öğütülmüş tahılı ve unu simgeleyen ZIG veya ZI₃ / ZID çivi yazısı işareti (Borger MZL 667, U+12368; Sümerce zid₂, zi₃; Akadca qēmu). Un sunuları ve tayın listeleri Mezopotamya tapınak ekonomisinde merkezi bir yer tutar; fonetik olarak zig, zik ve zi₃ hecelerini verir.

Arpadan (še) sonra antik Mezopotamya'nın en önemli ikinci tahılı olan gernik (emmer) buğdayını (Triticum dicoccum; Sümerce ziz₂; Akadca kunāšu) simgeleyen ZIZ₂ çivi yazısı işareti (Borger MZL 548, U+12369).

İncir işareti MA'ya gunû çizgileri eklenmesiyle oluşan ve ḪAŠḪUR olarak okunan çivi yazısı işareti (Borger MZL 553, U+12222). Genellikle GIŠ ağaç belirleyicisiyle (giš-ḫašḫur) yazılarak 'elma' ve 'elma ağacı' (Akadca šaḫšūru) anlamına gelir.

Boynuz/ışın işareti SI'ya gunû çizgileri eklenerek oluşturulan SU₄ / SA₅ çivi yazısı işareti (Borger MZL 186, U+122DC). 'Kızıl, kırmızımsı kahverengi' (Sümerce su₄, sa₅; Akadca sāmu, pelû) anlamına gelir ve fonetik su₄ hecesini verir.

TA işaretinin gunû çizgileriyle süslenmiş biçimi olan ve LAL₃ olarak da okunan TA-gunû çivi yazısı işareti (Borger MZL 248, U+122EF); tapınak sunularında değerli sayılan 'bal' veya 'hurma pekmezi'ni (Sümerce lal₃; Akadca dišpu) simgeler.

Güneş/gün işareti UD'ya gunû çizgileri eklenerek oluşturulan UD-gunû çivi yazısı işareti (Borger MZL 605, U+12319); Mezopotamya sözlük ve meteoroloji metinlerinde yoğun sis ve pus gibi atmosfer olaylarını belirtir.

Kirpikli veya kaşlı bir göz piktogramından türeyen SIG₇ (IGI-gunû) çivi yazısı işareti (Borger MZL 557, U+1214A). 'Yeşil, sarı-yeşil' (Sümerce sig₇; Akadca warqu) ve 'gür, güzel, bayındır' (Akadca banû) anlamlarına gelir.

Tohum ve soy işareti KUL/NUMUN'un gunû çizgileriyle süslenmiş biçimi olan KUL-gunû çivi yazısı işareti (Borger MZL 119, U+121B1); sözlük listelerinde bereketli tohumu ve nesli simgeler.

Ağaç ve ahşap işareti GIŠ'in eğik (tenû) grafik varyantı olan GIŠ-tenû çivi yazısı işareti (Borger MZL 469, U+12115); Babil sözlük listelerinde kesilmiş kereste ve kirişleri belirtir.

Dört rüzgâr işareti IM'in haç şeklinde dizilmesiyle oluşan 4×IM çivi yazısı işareti (Borger MZL 643, U+12152); 'dört kozmik rüzgârı' ve 'dört ana yönü' (Sümerce im-limmu₂-ba; Akadca šārū erbetti) temsil eder.

Sabun otu ve kül suyu işareti NAGA'nın (Akadca uḫūlu) ters çevrilmiş paleografik ve sözlüksel varyantı olan çivi yazısı işareti (Borger MZL 294, U+12241); ritüel yıkama ve arınma ile ilişkilidir.

İçinde yıldız motifi barındıran Yeni Asur kaligrafik PEŠ₂* çivi yazısı işareti (U+12394); peš₂ hecesi ile incir ve doğurganlık kavramları için kullanılmıştır.

Su işareti A'nın başka bir A içine yazılmasıyla oluşan EDURU / DURU₅ (A×A) çivi yazısı işareti (Borger MZL 840, U+12001). Kanal kıyısındaki tarım köyünü (Sümerce e-duru₅; Akadca kapru) ve 'ıslak, taze, sulak' (Akadca raṭbu) sıfatını ifade eder.

Su işareti A ile BAD işaretini birleştiren AGAM (A×BAD) çivi yazısı işareti (Borger MZL 841, U+12002); 'bataklık, sazlık lagün veya acı durgun su' (Sümerce agam; Akadca agammu) anlamına gelir.

Su (A) içindeki balığı (ḪA) betimleyen ZAḪ₃ (A×ḪA) çivi yazısı işareti (Borger MZL 846, U+12004). Suda gözden kaybolan balık metaforuyla 'kaybolmak, kaçmak, firar etmek' (Sümerce zaḫ₃; Akadca ḫalāqu) anlamına gelir.

Su işareti A ile baş işareti SAG'ı birleştiren A×SAG çivi yazısı işareti (Borger MZL 844, U+12008); sözlük listelerinde kanalın başlangıç noktasını veya su kaynağını belirtir.

Çapa işareti AL'ın içine ŠE ('arpa, tahıl') yazılmasıyla oluşan AL׊E çivi yazısı işareti (Borger MZL 478, U+12027); Mezopotamya tarım listelerinde yer alır.

Bira küpü BI ile ekmek işareti GAR'ın birleşiminden oluşan KURUN₂ / BAPPIR (BI×GAR) çivi yazısı işareti (Borger MZL 362, U+1204B). Bappir (Akadca bappiru) okunuşuyla mayalamada kullanılan 'bira ekmeği'ni, kurun₂ (Akadca kurunnu) okunuşuyla tanrılara sunulan 'seçkin bira veya şarabı' simgeler.

DIM ve ŠE ('arpa') işaretlerinin birleşiminden oluşan MUNU₄ (DIM׊E) çivi yazısı işareti (Borger MZL 165, U+12075); Mezopotamya biracılığının temel hammaddesi olan 'arpa maltı, çimlendirilmiş tahıl' (Sümerce munu₄; Akadca buqlu) anlamına gelir.

EN ('efendi') ve GAN₂ ('ekili tarla') işaretlerinden oluşan BURU₁₄ (EN×GAN₂) çivi yazısı işareti (Borger MZL 166, U+12098); tarım sözleşmelerinde sıkça geçen 'hasat, ekin ve yaz hasat mevsimi' (Sümerce buru₁₄; Akadca ebūru) kavramlarının temel logogramıdır.

Kuşatma/sepet işareti GA₂ içine SAR ('bahçe, sebze tarlası') yazılmasıyla oluşan GA₂×SAR çivi yazısı işareti (Borger MZL 421, U+120E4); Mezopotamya sözlük listelerinde kayıtlıdır.

Üst üste iki GAN₂ ('tarla') işaretinden oluşan GAN₂/GAN₂ çivi yazısı işareti (Borger MZL 195, U+120F9); çoğul tarım alanlarını ve ölçülmüş ekili arazileri (Akadca eqlēti) simgeler.

İki GAN₂ ('tarla') işaretinin kesişmesiyle oluşan GAN₂×GAN₂ çivi yazısı işareti (U+120FA); Babil sözlük listelerinde çapraz bölünmüş arazi parsellerini belirtir.

GEŠTIN ('asma, üzüm, şarap') ve KUR ('dağ') işaretlerinden oluşan GEŠTIN×KUR çivi yazısı işareti (Borger MZL 346, U+120FF); dağlık bölgelerden gelen şarabı veya kuru üzümü (Sümerce geštin-kur-ra; Akadca karān šadî, muzīqu) ifade eder.

Kamış işareti GI ile su kanalı işareti E'yi birleştiren GI×E çivi yazısı işareti (Borger MZL 142, U+12101); Babil sözlük listelerinde yer alır.

Kamış işareti GI ile on sayısını (U) birleştiren GI×U çivi yazısı işareti (Borger MZL 143, U+12102); Mezopotamya sözlük ve idari metinlerinde kamış demetini ifade eder.

GIŠ ('ağaç, ahşap') ve BAD/SUMUN ('eski, kurumuş') işaretlerinden oluşan GIŠ×BAD çivi yazısı işareti (Borger MZL 467, U+12113); yıllanmış, kurumuş veya çürümüş keresteyi (Akadca iṣu labīru) belirtir.

İki rüzgâr işareti IM'in kesişmesiyle oluşan IM×IM çivi yazısı işareti (Borger MZL 643, U+12150); çarpışan rüzgârları, hortumu veya fırtınayı (Akadca ašamšūtu, meḫû) ifade eder.

Birbirine bakan iki IM ('rüzgâr') işaretinden oluşan çivi yazısı işareti (Borger MZL 643, U+12151); ters esen rüzgârları ve fırtınayı simgeler.

KI×BAD (𒆡), KI ('yer, toprak, mekan') ile içine yazılmış BAD ('açmak, uzak olmak, ölü') işaretini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde uzak bir bölgeyi, oyulmuş toprağı veya yeraltı dünyasıyla ilişkili bir alanı ifade eder.

KI×U (𒆢), KI ('yer, toprak') ile U çukur kamasını ('delik, çukur') birleştirir. Sümerce `habrud` (Akadca `hurru`) ile ilişkili olup bir hayvan inini, mağarayı veya toprağa kazılmış derin bir çukuru temsil eder.

KISLAH (𒆣, yapısal olarak KI×UD, 'güneşte kurumuş yer'), 'harman yeri' veya 'boş, işlenmemiş arazi' (Akadca `maškanu`, `nidûtu`) anlamına gelen Sümerce logogramdır. Tarım ve mülkiyet tabletlerinde hasat edilen tahılın dövülüp savrulduğu sert, açık alanı belirtir.

KUR OPPOSING KUR (𒆴), iki KUR ('dağ, yabancı ülke') işaretini simetrik olarak karşı karşıya getirir. Sümerce çoğul `kur-kur` (Akadca `mātātu`, `šadû`) kavramına karşılık gelerek sıradağları, tüm yabancı diyarları veya bütün dünyayı simgeler.

SUG (𒆹, yapısal olarak LAGAB×A, 'havzada çevrili su'), 'bataklık, sazlık veya lagün' (Akadca `appāru`, `ṣuṣû`) anlamına gelen standart Sümerce logogramdır. Güney Mezopotamya bataklıkları (`sug`), Sümer şehirlerine kamış, balık ve su kuşları sağlayan hayati ekosistemlerdi.

ZAR (𒇅, yapısal olarak LAGAB×GAR veya LAGAB×SUM), 'tahıl demeti, ekin yığını veya harman' (Akadca `zarru`, `nakmaru`) anlamına gelen Sümerce bir logogramdır. Tarım metinlerinde `zar du₈` ifadesi hasat zamanı bol ekin demetlerinin yığılmasını anlatır.

LAGAB×KI (𒇏), dairesel sınır işareti LAGAB ile içine yazılmış KI ('yer, toprak, mekan') işaretini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde çitle çevrili bir araziyi, sınırları belirlenmiş bir bölgeyi veya temel çukurunu ifade eder.

LAGAB×KUL (𒇒), KUL ('tohum, soy', `numun` ile ilişkili) işaretini LAGAB kap işaretinin içine alır. Tarım ve sözlük listelerinde ekimlik tohum sepetini, tahıl bölmesini veya çevrili bir fide yatağını ifade eder.

ZAR₂ (𒇡, yapısal olarak LAGAB×SUM), LAGAB ('halka, bağ') ile SUM ('vermek; soğan/sarımsak') işaretlerini birleştirir. LAGAB×GAR (`zar`) ile paralel olarak bağlı bir tahıl demetini, sarımsak/soğan dizisini veya yığılmış mahsulü ifade eder.

PU₂ veya TUL₂ (𒇥, yapısal olarak LAGAB×U, 'dairesel bilezik içindeki çukur'), 'kuyu, sarnıç, pınar veya derin çukur' (Akadca `būrtu`, `šuplu`) anlamına gelen temel Sümerce logogramdır. `pu₂-kiri₆` birleşiminde kuyuyla sulanan meyve veya hurma bahçesini de belirtir.

LAGAB×UD (𒇩), dairesel LAGAB halkası ile içine yazılmış UD ('güneş, gün, beyaz, parlak') işaretini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde parlayan güneş diskini, güneşli bir havuzu veya beyaz kaymaktaşı halkayı ifade eder.

LAM×KUR (𒇵), LAM ('badem veya fıstık ağacı, gür büyüme'; Akadca `lammu`, `buṭnu`) ile KUR ('dağ, yayla') işaretlerini birleştirir. Arkaik ve sözlüksel bitki listelerinde Zagros dağlarına özgü değerli yemiş ağaçlarını belirtir.

LUM OVER LUM (𒈞), LUM ('gür büyümek, meyve vermek, serpilmek'; Akadca `unnubu`, `elēpu') işaretinin dikey olarak ikilenmiş biçimidir. Sümer kraliyet ve tapınak ilahilerinde `lum-lum`, meyveyle yüklü ağaçları ve bereketli bitki örtüsünü betimler.

MA×TAK₄ (𒈡), MA ('incir, meyve', `peš₃` ile ilişkili) ile TAK₄ ('ayırmak, saklamak, muhafaza etmek') işaretlerini birleştirir. Erken idari ve sözlüksel geleneklerde uzun süreli erzak olarak saklanan kuru veya basılmış incirleri ifade eder.

NAGA OPPOSING NAGA (𒉃), iki NAGA ('alkali bitkisi, potas, çöven, havan') işaretini karşı karşıya getirir. Mezopotamya sözlük ve ritüel geleneklerinde sabun yapımında ve arınmada kullanılan alkali bitkilerini veya dönen toz fırtınasını (`dalhamun`) simgeler.

NE×A (𒉉), NE ('ateş, kor, sıcaklık') ile A ('su') işaretlerini birleştirir. Ateş ve suyu grafiksel olarak bir araya getirerek Mezopotamya sözlük listelerinde kaynar suyu, yükselen buharı veya korların suyla söndürülmesini temsil eder.

GIBIL₂ (𒉊, yapısal olarak NE×UD, 'ateş + güneş/parlak'), 'harlı ateş, parlak alev, yakmak veya yenilemek' (`gibil`, `bil`; Akadca `qalû`, `edēšu`) anlamına gelen Sümerce bir logogramdır. Ayrıca arındırıcı ateş ve metalurji tanrısı Gibil (Girra) ile ilişkilidir.

ŠA₃×GIŠ (𒊱), ŠA₃ ('kalp, iç, öz') ile içine yazılmış GIŠ ('ağaç, odun, güç') işaretini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde ağaç gövdesinin iç özünü (`ša₃-giš`) ve bedensel canlılığı temsil eder.

ŠIM×BAL (𒋈), ŠIM ('kokulu ağaç, reçine, baharat') ile BAL ('dökmek, aktarmak, akıtmak') işaretlerini birleştirir. Babil botanik ve tıbbi ritüel listelerinde ağaçtan akıtılan kokulu reçineyi veya baharatlı sunu içkisini belirtir.

ŠIM×IGI (𒋌), ŠIM ('kokulu reçine, buhur') ile IGI ('göz, ön, birinci kalite') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya eczacılığında ve tütsü tariflerinde mür veya öd ağacı gibi kokulu sakızların en kaliteli, parlak damlalarını ifade eder.

ŠIM×KUŠU₂ (𒋎), kokulu maddeler işareti ŠIM ile içine yazılmış KUŠU₂ işaretini birleştirir. Mezopotamya aromatik bitki ve sözlük listelerinde merhem ve ilaç yapımında kullanılan özel bir kokulu otu veya reçineyi belirtir.

ŠIM×LUL (𒋏), ŠIM ('kokulu bitki, baharat, reçine') ile içine yazılmış LUL işaretini birleştirir. Babil botanik ve sözlük derlemelerinde ıtriyatta ve ritüel tütsülemede kullanılan yabani bir aromatik bitkiyi veya reçineli çalıyı temsil eder.

ŠIM×MUG (𒋐, Sümerce `šim-mug`, Akadca `ballukku`), değerli bir kokulu ağacı ve onun hoş kokulu sakız reçinesini (genellikle sığla/stiraks ile özdeşleştirilir) gösteren logogramdır. Tapınak temel törenlerinde, kutsal yağlarda ve tıpta yaygın olarak kullanılmıştır.

ŠIM×SAL (𒋑, Sümerce `šim-sal`, Akadcaya `šimeššalû` olarak geçmiştir), genellikle şimşir ağacı (`Buxus`) veya kokulu bir balsam bitkisi olarak tanımlanan, hem ıtriyatta hem de kereste olarak değer verilen her dem yeşil bir ağacı belirtir.

LAL₃ (𒋭, yapısal olarak TA×HI, 'kap + tatlı/karışım'), 'bal' ve 'koyu hurma pekmezi' (Akadca `dišpu`) anlamına gelen standart Sümerce logogramdır. Tapınak ritüellerinde sade yağ (`i₃-nun`) ile birlikte kullanılarak bolluğu, tatlılığı ve ilahi lütfu simgeler.

TA×MI (𒋮), TA çerçeve işareti ile içine yazılmış MI ('gece, karanlık, siyah') işaretini birleştirir. Babil sözlük listelerinde kararmış bir iç mekanı, gölgeli bir girintiyi veya kaptaki koyu sıvıyı ifade eder.

TAG׊E (𒋶), TAG ('vurmak, dövmek, ezmek') ile ŠE ('arpa, tahıl') işaretlerini birleştirir. Tarım ve sözlük geleneklerinde hasat edilen ekin demetlerini harman yerinde dövmeyi veya arpayı havanda ezmeyi temsil eder.

TIR×TAK₄ (𒌂), TIR ('orman, koru'; Akadca `qištu`) ile TAK₄ ('ayırmak, korumak, bırakmak') işaretlerini birleştirir. Erken idari ve sözlüksel geleneklerde koruma altına alınmış kerestelik koruyu veya ayrılmış orman alanını belirtir.

TIR OVER TIR (𒌃), TIR ('orman, koru') işaretinin dikey olarak ikilenmiş biçimidir. Çoğulluk (`tir-tir`, Akadca `qišātu`) ifade ederek geniş dağ ormanlarını, sık sedir ağaçlıklarını veya çok sayıda koruluğu temsil eder.

UR₂×AL (𒌮), UR₂ ('kök, taban, ağaç gövdesi'; Akadca `išdu`) ile AL ('çapa, kazma') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya tarım ve sözlük geleneklerinde ağaç köklerini ve kütükleri çapayla sökmeyi veya duvar temelini kazmayı ifade eder.

UR₂×HA (𒌯), UR₂ ('kök, taban, alt gövde') ile HA işaretini birleştirir. Babil sözlük listelerinde bitkisel bir kök gövdeyi, hurma ağacının pullu dip kısmını veya ayrılmış temeli belirtir.

UR₂×U₂ (𒌱), UR₂ ('kök, taban') ile U₂ ('bitki, ot, şifalı ot') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya botanik ve tıp metinlerinde (`ur₂` = Akadca `šuršu`, 'kök') ilaç yapımı için toplanan şifalı bitki köklerini ifade eder.

URU×IM (𒍃), URU ('tufan fırtınası `uru₂`; şehir') ile içine yazılmış IM ('rüzgâr, fırtına, yağmur') işaretini birleştirir. Sümer ve Akad meteoroloji ve edebiyat metinlerinde uğuldayan bir rüzgâr fırtınasını, kasırgayı veya borayı (`mehû`) ifade eder.

UŠ×KUR (𒍔), UŠ ('temel, yan, sınır, bitişik kenar') ile KUR ('dağ, yabancı ülke') işaretlerini birleştirir. Bir sıradağın alt eteğini (`uš-kur`), yamaçlarını veya dağlık bölgeye komşu sınır hattını temsil eder.

LAGAB×GI (𒎈), GI ('kamış, saz') işaretini dairesel LAGAB ('çevreleme, halka, bağ') içine alır. Mezopotamya kırsal mimarisinde ve sözlük geleneklerinde dairesel bir kamış çiti, hasır ağılı veya bağlı saz demetini temsil eder.

A×GAN₂ TENU (𒀃, `aga₃` veya `eduruₓ` olarak okunur), A ('su, kanal') ile eğik tarla işareti GAN₂-tenû'yu birleştirir. Sümer idari ve sözlüksel metinlerinde sulanan bir tarım arazisini, kanal kenarındaki küçük bir mezrayı veya hizmet yükümlülüğünü belirtir.

A×LAGAR GUNU (𒀆), A ('su') ile LAGAR işaretinin çizgili (`gunû`) biçimini birleştirir. Babil sözlük serilerinde suyla dolu bir havzayı, bataklık kanalını veya taşkın sularıyla çevrili bir tepeyi ifade eder.

DAG KISIM₅×IR (𒁡), DAG.KISIM₅ (𒁙) kap çerçevesinin içine IR (𒅕, ter, koku veya sıvı salgı) işaretini yerleştirir. Babil sözlük derlemelerinde ekşi peynir altı suyunu, keskin kokulu süt sızıntılarını veya kaplarda toplanan reçineli bitki salgılarını ifade eder. İçteki IR unsuru hem fonetik tamamlayıcı hem de keskin kokulu sıvının anlamsal göstergesidir.

DAG KISIM₅×KAK (𒁣), DAG.KISIM₅ (𒁙) çerçevesinin içine KAK (𒆕, çivi veya uç) işaretini yerleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde (Ea IV ve Urra gibi) harub (Akadca harūbu, keçiboynuzu ağacı veya meyvesi) ve boğumlu kabuğu keçiboynuzu baklasını andıran bir tırtıl veya koza türü için kisimx olarak okunur.

Logografik olarak BURU₁₄ (Akadca ebūru) şeklinde okunan EN×GAN₂-tenû (𒂙), eğik tarla işareti GAN₂-tenû'yu (𒃸) EN (𒂗, efendi veya zaman dilimi) içine yerleştirir. Mezopotamya tarım takviminde arpanın biçildiği ve borçların ödendiği en önemli ekonomik dönem olan 'hasat', 'ekin' veya 'hasat mevsimi' anlamına gelir.

IDIM/IDIM SQUARED (𒅄), dört adet IDIM (𒅁, yeraltı pınarı veya ağır) işaretini ikiye ikilik simetrik bir kare düzeninde bir araya getirir. Babil sözlük geleneklerinde bu dörtlü grafem, IDIM işaretinin temel anlamını güçlendirerek bol yeraltı kaynaklarını, Apsu'nun derin sularını veya fışkıran pınarlar çokluğunu ifade eder.

NUNUZ AB₂×U₂ (𒉷), oval NUNUZ.AB₂ (𒉭𒀖) çerçevesinin içine U₂ (𒌑, bitki, ot veya çayır) işaretini yerleştirir. Babil sözlük listelerinde bira veya süt içinde aromatik otları demlemek için kullanılan bir kabı ya da meralarda yaşayan otçul bir böcek larvasını ifade eder.

ŠIM×IGI-gunû (𒋍), ŠIM (𒋁, aromatik bitki, reçine veya bira otu) işaretinin içine IGI-gunû / SIG₇ (𒅇, sarı-yeşil, taze veya parlak) yerleştirir. Mezopotamya eczacılık ve parfümeri listelerinde tapınak tütsülerinde ve baharatlı biralarda kullanılan taze, yeşilimsi aromatik reçineyi veya seçkin bitki özünü belirtir.

EZEN×A.LAL (𒂣), EZEN (𒂦) çerçevesinin içine A (𒀀, su) ve LAL (𒇲, sarkmak veya tartmak) işaretlerini yerleştirir. Mezopotamya botanik ve sözlük geleneklerinde, sarkan dalları nehir ve kanal kıyılarındaki suların üzerine eğilen Fırat kavağını (Akadca ṣarbatu, ASAL₂) belirten tam grafik varyanttır.

GA₂׊E.TUR (𒃦), kamış sepet işareti GA₂ (𒂷) içine ŠE (𒊺, arpa veya tahıl) ve TUR (𒌉, küçük veya ince) işaretlerini yerleştirir. Babil tarım ve sözlük tabletlerinde ince taneli arpa, tohumluk tahıl veya ince kırılmış bulgur saklamak için kullanılan sepeti belirtir.

KA×GIŠ.SAR (𒅩), ağız veya tat işareti KA (𒅗) içine bileşik GIŠ.SAR (𒄑𒊬, kiri₆, meyve bahçesi veya hurmalık) logogramını yerleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde olgun bahçe meyvelerinin ağızda bıraktığı tatlı lezzeti veya tapınak bahçesinde yankılanan sevinç seslerini anlatır.

LAGAB×A.GAR (𒆻), dairesel set işareti LAGAB (𒇉) içine A.GAR (𒀀𒃻, a-gar₃, sulanan tarım arazisi veya su basmış ova; Akadca ugāru) bileşiğini alır. Sümer ve Akad su yönetimi ve sözlük metinlerinde, sürüm öncesinde toprağı doyurmak için kanal suyunun tutulduğu setli tarla havzasını betimler.

LAGAB×A.LAL (𒆼), dairesel kenar işareti LAGAB (𒇉) içine A (𒀀, su) ve LAL (𒇲, sarkıtmak, dengelemek veya su çekmek) işaretlerini yerleştirir. Babil sözlük listelerinde (Ea I) karşı ağırlıklı kuyu sırığı (şaduf) veya kovayla su çekilen kuyu ve sarnıcı ifade eder.

LAGAB׊E.SUM (𒇜), dairesel çerçeve LAGAB (𒇉) içine ŠE (𒊺, arpa) ve SUM (𒋧, vermek veya yığmak) işaretlerini yerleştirir. LAGAB×SUM (𒇛, zar) işaretinin tam grafik karşılığı olup harman yerinde dairesel olarak istiflenmiş arpa demeti yığınını (Akadca zarru) ifade eder.

LAGAB׊U₂.ŠU₂ (𒇠), dairesel LAGAB (𒇉) işareti içine ikilenmiş ŠU₂ (𒋙, örtmek, kaplamak veya karartmak) yerleştirir. Babil sözlük listesi Ea I'de LAGAB׊U₂ (𒇟) işaretinin pekiştirilmiş biçimi olarak korunmuş olup tamamen örtülmüş bir çukuru veya bulutlarla kaplı ufuk dairesini belirtir.

LAGAB×U.A (𒇦), dairesel kenar LAGAB (𒇉) ile U (𒌋, çukur veya oyuk) ve A (𒀀, su) işaretlerini birleştirir. LAGAB×U (𒇥, tul₂, kuyu) ve LAGAB×A (𒆺, sug, bataklık) işaretlerinin sentezi olarak suyla dolmuş bir çukuru, pınar gözünü veya bataklık göletini ifade eder.

LAGAB×U₂.AŠ (𒇨), dairesel LAGAB (𒇉) işareti içine U₂ (𒌑, ot, bitki veya çayır) ve AŠ (𒀸, tek çivi) yerleştirir. Babil sözlük listelerinde (Ea I) bağlanmış yuvarlak bir çayır otu balyasını veya sazlarla kaplanmış bataklık çukurunu belirtir.

LAGAR׊E.SUM (𒇮), tepe ve ambar çerçevesi LAGAR (𒇬) içine ŠE (𒊺, arpa) ve SUM (𒋧, vermek veya yığmak) işaretlerini yerleştirir. LAGAR׊E (𒇭, du₆) işaretinin tam varyantı olup tapınak avlusuna yığılmış dövülmüş arpa tepesini veya höyüğü temsil eder.

LAM×KUR.RU (𒇶), LAM (𒇵, yemiş ağacı, badem/fıstık veya gür büyüme; Akadca lammu, buṭnu) işaretini içine yazılmış KUR (𒆳, dağ) ve fonetik RU (𒊒) ile birleştirir. Mezopotamya botanik listelerinde Zagros yaylalarına özgü yabani badem veya menengiç/fıstık ağacını belirtir.

Logografik olarak ŠED₇ (SHED₇) veya SED şeklinde okunan MUŠ₃×A.DI (𒈻), MUŠ₃ (𒈹) işaretini A (𒀀, su) ve DI (𒁲) ile birleştirir. Sümer ve Akad metinlerinde 'serin olmak', 'soğuk su', 'kış ayazı' veya 'ateşli bir kalbi ferahlatıp yatıştırmak' (Akadca kaṣû, kūṣu, pašāhu) anlamına gelir.

NINDA₂×U₂.AŠ (𒉞), NINDA₂ (𒉒, yemlik, ölçü kabı veya damızlık boğa) çerçevesi ile U₂ (𒌑, ot veya yem) ve AŠ (𒀸) işaretlerini birleştirir. Babil sözlük listelerinde ahırda beslenen sığırlar için ölçülmüş kuru yem tayınını veya yem teknesini belirtir.

UR₂×A.HA (𒌬), UR₂ (𒌫, kök, gövde tabanı veya kucak) işaretinin içine A (𒀀, su) ve HA / KU₆ (𒄩, balık) yerleştirir. Babil sözlük listelerinde nehir kıyıları boyunca balık dolu kanal sularına dalmış ağaç köklerini veya kamış rizomlarını betimler.

UR₂×A.NA (𒌭), UR₂ (𒌫, kök veya taban) içine A (𒀀, su) ve NA (𒈾, taş veya fonetik tamamlayıcı) işaretlerini yerleştirir. Mezopotamya sözlük serilerinde korunan bu grafem, iyi sulanan bir kök sistemini veya sağlam bir taş temeli ifade eder.

UR₂×U₂.AŠ (𒌲), UR₂ (𒌫, kök) işaretini U₂ (𒌑, bitki veya ot) ve AŠ (𒀸, tek veya bir) ile birleştirir. Mezopotamya eczacılık ve botanik listelerinde tek bir güçlü kazık köke sahip bitkiyi veya ilaç yapımı için çıkarılan şifalı otu belirtir.

UR₂×U₂.BI (𒌳), kök işareti UR₂ (𒌫) içine U₂ (𒌑, ot) ve BI (𒁉, sıvı veya işaret eki) yerleştirir. Babil sözlük tabletlerinde kaydedilen bu grafem, demlemeleri, merhemleri ve iksirleri tatlandırmak için kullanılan aromatik bir kök sapını ifade eder.

Logografik olarak MUNU₄ veya BULUG₃ şeklinde okunan DAG KISIM₅×PAP.PAP (𒁩), DAG.KISIM₅ (𒁙) tekne çerçevesinin içine çift PAP (𒉽, filiz veya çapraz) işareti alır. Sümer ve Akad biracılık metinlerinde malt teknesinde filizlenen arpayı betimleyerek 'malt' (Akadca buqlu) anlamına gelir.

LAGAR GUNU/LAGAR GUNU ŠE (𒇰), iki adet LAGAR-gunû (𒇯, du₆, tepe veya yığın) işaretini ŠE (𒊺, arpa) işaretinin yanında dikey olarak üst üste koyar. Mezopotamya tarım ve sözlük geleneklerinde hasattan sonra yükselen çifte harmanlanmış arpa tepelerini temsil eder.

LUM/LUM GAR/GAR (𒈟), üst üste iki LUM (𒈝, gelişmek, meyve vermek veya taşmak) işaretini dikey iki GAR / NINDA (𒃻, ekmek veya yiyecek tayını) işaretiyle eşleştirir. Babil sözlük listelerinde korunan bu dörtlü dizilim, dolup taşan gıda bolluğunu ve cömert tapınak sunularını anlatır.

EZEN×A.LAL×LAL (𒂤), EZEN (𒂦) çerçevesinde A (𒀀, su) ve ikilenmiş LAL×LAL (𒇲, sarkan) işaretlerini birleştiren EZEN×A.LAL (𒂣, asalx) işaretinin süslü bir varyantıdır. Mezopotamya botanik listelerinde gür dalları nehir kanallarının üzerine sarkan Fırat kavağını (Akadca ṣarbatu) ifade eder.

LAGAB×KUL.HI.A (𒇓), dairesel LAGAB (𒇉) çerçevesi içine KUL / NUMUN (𒆰, tohum veya döl) ile çoğul çeşitlilik eki HI.A (𒄭𒀀, 'çeşitli') işaretlerini alır. Kelimenin tam anlamıyla 'çeşitli tohumların kabı' (numun-hi-a) demek olup karışık tohum sepetini veya balık yumurtalarıyla dolu göleti ifade eder.

Logografik ve hecesel olarak BUL (veya PUL) ve TUL₂ şeklinde okunan LAGAB×U.U.U (𒇧), dairesel LAGAB (𒇉) içine üç adet U (𒌋) çivisi yerleştirir. Sümer ve Akad metinlerinde bul 'sarsmak', 'üflemek', 'ateşi körüklemek' veya 'tahıl savurmak' (Akadca nâšu, napāhu) anlamına gelirken, LAGAB×U (𒇥) varyantı olarak derin kuyuyu belirtir.

ŠE/ŠE GAD/GAD GAR/GAR (𒊼), dikey olarak eşleştirilmiş ŠE (𒊺, arpa), GAD (𒃰, keten bez) ve GAR / NINDA (𒃻, ekmek) işaretlerini bir araya getirir. Erken Hanedanlık ve Babil sözlük listelerinde korunan bu grafem; tahıl, ince keten ve ekmekten oluşan tam bir tapınak sunu paketini temsil eder.

ŠE/ŠE TAB/TAB GAR/GAR (𒊽), üst üste dizilmiş ŠE (𒊺, arpa), TAB (𒋰, çift veya iki kat) ve GAR / NINDA (𒃻, ekmek veya tayın) çiftlerini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde ŠE/ŠE GAD/GAD GAR/GAR (𒊼) ile birlikte kaydedilmiş olup bayram ziyafetleri için iki kat arpa ve ekmek tahsisatını belirtir.

TIR/TIR GAD/GAD GAR/GAR (𒌄), üst üste dizilmiş TIR (𒌁, orman, kutsal koru veya çardak) çiftlerini GAD/GAD (𒃰, keten örtüler) ve GAR/GAR (𒃻, ekmek sunuları) ile birleştirir. Erken Hanedanlık ve Babil işaret listelerinde gölgeli bir koru veya çardak altında keten örtülü sofralarla kurulan kült ziyafetini betimler.