Çivi Yazısı İşaretleri Kataloğu: İnsanlar, Aile ve Meslekler (64 İşaret)

MÖ 3200 yıllarına ait en eski proto-çivi yazısı tabletlerindeki sade bir üçgen piktogramdan türeyen MUNUS (geleneksel olarak SAL veya MI₂ şeklinde de yazılır, Akadcada «sinništu» olarak okunur) kadını ve dişilliği simgeler. Kâtipler bu işareti hem bağımsız bir kelime olarak hem de kadın kişi adlarının, kraliçelerin, rahibelerin ve kadın mesleklerinin önünde sessiz bir belirleyici olarak kullanmıştır. NIN («kraliçe / hanım») işaretinin de temel bileşenidir.

Sümer aile ve toplum sözlüğünde AD (sıklıkla «ad-da» şeklinde ikilenir, Akadca «abu»), «baba», «ata» ve «saygın büyüğü» ifade eden temel kelimedir. «ad-gi₄-gi₄» (Akadca «māliku») birleşiminde kraliyet danışmanını gösterirken, tek başına «ad» (Akadca «rigmu») «gür ses» veya «gök gürültüsü» anlamına da gelirdi. Fonetik olarak «ad», «at» ve «aṭ» hecelerinin birincil işaretidir.

Sümer akrabalık terimlerinde DAM, yasal eşi ifade eder ve Akadcaya hem «aššatu» («eş/karı») hem de «mutu» («koca») olarak çevrilir. Ur-Nammu ve Hammurabi kanunlarındaki evlilik sözleşmesi ve çeyiz maddelerinde sıkça yer alır. GAR ile birleştiğinde DAM.GAR₃ (Akadca «tamkāru» — kervan tüccarı) unvanını oluşturur; fonetik olarak «dam» ve «tam» hecelerini verir.

Fiil olarak DIM₂ (Akadca «banû») şeklinde okunduğunda «kilden biçimlendirmek», «inşa etmek» ve «yaratmak» anlamına gelir; tanrıların ilk insanları kilden yarattığı mitlerde bu işaret kullanılır. Dilbilgisel eşitlik eki olarak «-gim» (Akadca «kīma») şeklinde okunduğunda ise tüm Sümer benzetmelerinde «gibi / kadar» (örneğin «utu-gim» — «güneş gibi») anlamını ve «gim / kim» hecesini verir.

Hem /ir/ ve /er/ sesleri için temel VC fonetik işareti hem de bir logogram olarak işlev gören IR; koku, esans veya ter (Akadca erīšu, zu'tu) anlamlarına gelir. Kraliyet mühürlerinde ve hukuk metinlerinde ARAD/URDU (Akadca wardu) ile dönüşümlü olarak 'hizmetkar, kul veya memur' anlamında kullanılır.

Ayakta duran bir insan silüeti piktogramından türeyen LU₂ (Akadca awīlu / amīlu), Sümercede 'insan, kişi, adam veya özgür yurttaş' anlamına gelen temel kelimedir (Hammurabi Kanunları'ndaki ünlü šumma awīlum 'Eğer bir yurttaş...' ifadesinin karşılığıdır). İsimlerin önünde okunmayan belirteç olarak tüm meslekleri, memuriyetleri ve halkları sınıflandırır.

Ahşap işçiliğinde kullanılan bir tunç keski veya yaylı matkabı betimleyen NAGAR (Akadcaya naggāru, oradan Aramice ve Arapçaya neccâr olarak geçmiştir), insanlık tarihinin günümüze ulaşan en eski meslek adlarından biri olup marangoz ve dülgeri ifade eder.

Kesişen iki eğik çividen oluşan bu yalın işaret iki zıt anlam kümesine sahiptir: PAP veya PA₄ (Akadca ahu, naṣāru, napharu) olarak 'ağabey, önder, korumak' (Nabukadnezar'ın dAG-NÍG.DU-PAP yazımındaki gibi) ve hesaplarda 'genel toplam' demektir. KUR₂ (Akadca nakru) okunuşuyla ise 'farklı, değişmiş, yabancı veya düşman' anlamına gelir.

Ay tanrısı Nanna'nın tapınak girişini koruyan törensel sancak direği piktogramından (Sümerce uri₃, Akadca urigallu) türeyen bu işaret, kraliyet kenti Ur'un adını (URI₃.UNUG.KI) ve 'korumak' (Akadca naṣāru) fiilini yazar. ŠEŠ (Akadca ahu) olarak okunduğunda ise Sümercede 'erkek kardeş' anlamına gelen temel kelimedir.

Domuz veya bataklık yaban domuzu piktogramından gelişen bu işaret, ŠAH₂ (Akadca šahû) okunuşuyla domuz ve yaban domuzunun standart logogramıdır. ŠUBUR olarak okunduğunda ise Kuzey Mezopotamya'daki Subartu bölgesini ve tanrıça İnanna'nın sadık veziri Ninşubur'un (dNIN.ŠUBUR) adını yazar.

Çivi yazısının en temel işaretlerinden biridir: DUMU (Akadca māru) olarak okunduğunda 'oğul, çocuk, varis veya bir şehrin/loncanın üyesi' demektir (DUMU.MUNUS = mārtu, 'kız evlat'). TUR (Akadca ṣehru) olarak okunduğunda ise 'küçük, genç, ufak veya azalmak' anlamına gelir.

KALAM (Akadca mātu) olarak okunduğunda KUR ('dağlık yabancı ülkeler') kavramının tam karşıtı olarak bizzat uygar Sümer anavatanını ('Ülke') ifade eder. UN / UKU₃ / UG₃ (Akadca nišū) okunuşuyla 'halk, nüfus, insanlar ve insanlık' (LUGAL KALAM.MA = 'Sümer Ülkesinin Kralı') demektir; fonetik olarak /un/ VC hecesini verir.

Eril anatomik piktogramdan gelişen bu işaret, NITA / NITAH (Akadca zikaru) okunuşuyla 'erkek, eril' anlamına gelir. UŠ (Akadca emēdu, šiddu) olarak okunduğunda 'dayanmak, bitişik olmak' fiilini ve bir tarlanın uzun kenarını ölçen 1 UŠ = 60 nindan (yaklaşık 360 metre) uzunluk birimini ifade eder; fonetik olarak /uš/ VC hecesini verir.

Ev/oda işareti GA₂'nin içine ilahi yıldız AN'ın yazılmasıyla oluşan ve 'evin içindeki kutsallığı' yani Anne'yi (Sümerce ama, Akadca ummu) simgeleyen derin anlamlı bir ideogramdır. GI₄ ('dönmek') ile birleştiğinde AMA.GI₄ (amargi, kelime anlamıyla 'anneye dönüş'), Lagaş Kralı Urukagina'nın reformlarında (MÖ yak. 2380) insanlık tarihinde 'Özgürlük' kavramını ifade eden ilk yazılı kelime olmuştur.

ARAD, URDU veya IR₁₁ (Akadca wardu / ardu) olarak okunan bu işaret, hukuk metinlerinde hizmetkar/köleyi; devletin zirvesinde ise silindir mührüne gururla '[İsim], Kralın Hizmetkarı (ARAD)' veya '[Tanrı]'nın Kulu' (Kral Warad-Sin adındaki gibi) yazdıran vezir, komutan ve valileri ifade eder.

Sümerce ašgab kelimesinden Akadcaya aškāpu olarak geçen bu işaret; saray ve tapınak atölyelerinde sandalet, su tulumu, savaş arabası koşumları, kalkan kaplamaları ve davul derileri üreten profesyonel deri ustasını ve kunduracıyı ifade eder.

Çömlekçi çarkının icat edildiği Mezopotamya'nın en temel zanaatkarlarından biri olan çömlekçiyi (Sümerce bahar₂, Akadca pahāru, Arapça fahhâr) ifade eder. Yaratılış mitlerinde bilgelik tanrısı Enki ve ana tanrıça Ninmah, ilk insanları tıpkı ilahi bir çömlekçi (dBAHAR₂) gibi kilden biçimlendirir.

Bir çift koşum hayvanını birleştiren boyunduruk piktogramından (Akadca ṣimittu) gelişen ERIN₂ (Akadca ṣābu), birlikte hareket eden insan birliğini ifade eder: hem kanal kazısı ve hasat için toplanan kamu çalışma ekibini hem de savaşa giden kraliyet ordusunu ve askerleri (ERIN₂.MEŠ) simgeler.

Güç çizgileriyle pekiştirilmiş bir piktogramdan gelişen GURUŠ (Akadca eṭlu), fiziksel gücünün doruğundaki yetişkin erkeği ve delikanlıyı ifade eder. Ur III dönemi ekonomi arşivlerinde 'guruš iş günü' erkek işgücünün standart muhasebe birimiydi; Sümer destanlarında ise soylu genç yiğidi simgeler.

Mezopotamya sözlük listelerinde MUNSUB ve SUHUR₂ okunuşlarıyla yer alan bu işaret; başın gür saçlarını, lüleleri veya rahip saç biçimini (Akadca šārtu, qimmatu) ve şiirsel dilde 'çoban' (Akadca rē'û) kavramını ifade eder.

MUNUS ('kadın', 𒊩) ile KU (𒆪) işaretlerinin birleşmesiyle (kraliçe/hanım işareti NIN'den grafik olarak ayrılacak biçimde) oluşan NIN₉ (Akadca ahātu), Sümercede 'kız kardeş' anlamına gelen özel logogramdır.

Mezopotamya'da hekimi veya falcı rahibi (Sümerce a-zu, uzu₂; Akadca asû 'hekim', bārû 'kâhin') ifade eden ZU₅ / AZU çivi yazısı işareti (Borger MZL 809, U+1236B); fonetik olarak zu₅ hecesini verir.

Ayak işareti DU'ya hızlı hareketi belirten ek kamalar eklenmesiyle oluşan KAŠ₄ / KAS₄ çivi yazısı işareti (Borger MZL 352, U+1207D). 'Hızlı koşmak' (Sümerce kaš₄; Akadca lasāmu) ve 'kraliyet ulağı, haberci' (lu₂-kaš₄; Akadca lāsimu) anlamlarına gelir.

UN/UG₃ ('halk, insanlar') işaretinin gunû çizgileriyle güçlendirilmiş biçimi olan UN-gunû çivi yazısı işareti (U+12327); sözlük listelerinde kalabalık halk topluluklarını belirtir.

İnsan işareti LU₂'nin eğik (tenû) biçimi olan LU₂-tenû çivi yazısı işareti (Borger MZL 516, U+12211); yere serilmiş bir insanı betimleyerek yenilmiş düşmanı, esiri veya cesedi (Akadca šalamtu) ifade eder.

İnsan işareti LU₂'ye bağ veya boyunduruk simgeleyen šešig kamaları eklenmesiyle oluşan LU₂-šešig çivi yazısı işareti (Borger MZL 515, U+12215); kraliyet zafer yazıtlarında bağlı savaş esirini (Akadca kamû, asīru) gösterir.

Dört insan işareti LU₂'nin simetrik dizilimiyle oluşan 4×LU₂ çivi yazısı işareti (Borger MZL 517, U+12214); dört bir yandan toplanmış insan meclisini veya kalabalığı simgeler.

ARAD ile KUR ('dağ, yabancı ülke') işaretlerini birleştiren ve ARAD₂ veya IR₁₁ olarak okunan çivi yazısı işareti (Borger MZL 81, U+12035). Silindir mühürlerdeki arad₂-zu ('senin kulun') bağlılık formülünde geçen 'erkek hizmetkâr, kraliyet görevlisi veya köle' (Sümerce arad₂; Akadca wardu) kavramının standart logogramıdır.

Sıçrayan bacak işareti ḪUB₂ ile ilahi yıldız AN'ı birleştiren ḪUB₂×AN çivi yazısı işareti (Borger MZL 151, U+12139); tapınak şenliklerinde gösteri yapan kült akrobatını veya ayin dansçısını (Akadca ḫuppû) simgeler.

Koşan bacak işareti ḪUB₂ ile KASKAL ('yol, kervan yolu') işaretini birleştiren ḪUB₂×KASKAL çivi yazısı işareti (Borger MZL 152, U+1213B); uzun mesafe koşucusunu veya kara ulağını ifade eder.

LU₂×AL (𒇾), LU₂ ('insan, kişi, işçi') ile AL ('çapa, kazma') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya meslek listelerinde (`Lu`) çapayla çalışan bir tarım işçisini veya kanal ve hendek kazıcısını belirtir.

AD₆ (𒇿, yapısal olarak LU₂×BAD, 'insan + ölü'), 'ceset, ölü beden veya naaş' (`ad₆`, `adda`; Akadca `pagru`, `šalamtu`) anlamına gelen standart Sümerce logogramdır. Kraliyet savaş yazıtlarında ve İnanna'nın Yeraltına İnişi gibi mitlerde sıkça yer alır.

LU₂×EŠ₂ (𒈀), LU₂ ('insan, kişi') ile EŠ₂ ('ölçü ipi, halat') işaretlerini birleştirir. Sözlük bağlamına göre ya ölçü ipini geren resmi bir arazi ölçümcüsünü (`lu₂-eš₂-gid₂`) ya da iplerle bağlanmış bir esiri ifade eder.

LU₂×IM (𒈄), LU₂ ('insan, işçi') ile IM ('kil, çamur; rüzgar') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya meslek listelerinde (`Lu`) hem kil ve kerpiç işçileriyle hem de rüzgar gibi koşan hızlı ulaklarla (`lu₂-im`, Akadca `lāsimu`) ilişkilendirilir.

LU₂×KAD₂ (𒈅), LU₂ ('kişi, zanaatkâr') ile KAD₂ ('bağlamak, örmek, dokumak') işaretlerini birleştirir. Lu sözlük serisinde kamış hasır dokuyan, sepet ören veya demet bağlayan bir ustayı belirtir.

LU₂×KAD₃ (𒈆), LU₂ ('kişi, işçi') ile KAD₃ ('bağlamak, örmek, birleştirmek') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya Lu meslek listelerinde kamış demetlerini bağlayan veya hasır ve halat ören bir zanaatkârı ifade eder.

LU₂×KI (𒈈), LU₂ ('kişi, insan') ile içine yazılmış KI ('yer, toprak, memleket') işaretini birleştirir. Sözlük listelerinde belirli bir yere ait kişiyi, yerli sakini veya bir arazide görevli çalışanı belirtir.

LU₂×LAGAB (𒈊), LU₂ ('kişi') ile LAGAB ('çevreleme, çember, blok') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde kapalı bir alanda tutulan mahkûmu veya ağır bloklar taşıyan işçiyi ifade eder.

DU₁₄ (𒈌, yapısal olarak LU₂×NE, 'insan + ateş/hararet'), 'kavga, çekişme, dövüş veya ateşli tartışma' (Akadca `ṣāltu`, `puḫpuḫḫû`) anlamına gelen standart Sümerce logogramdır. Sümer atasözlerinde `du₁₄ mu₂` ('kavga tutuşturmak') deyimi çatışmayı ateş yakmaya benzetir.

LU₂×NU (𒈍), LU₂ ('kişi, birisi') ile olumsuzluk eki NU ('değil, -sız') işaretini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde 'hiç kimse' (`lu₂-nu`, Akadca `mamman lā`) veya statüsü ve yakını olmayan kimsesiz kişiyi ifade eder.

LU₂×TUG₂ (𒈐), LU₂ ('insan, zanaatkâr') ile TUG₂ ('giysi, kumaş, dokuma') işaretlerini birleştirir. Sümerce `azlag` (`lu₂-tug₂`, Akadca `ašlāku`) ile ilişkili olup dokunmuş giysileri yıkayan, ağartan ve terbiye eden çırpıcı veya çamaşırcıyı belirtir.

LU₂ CROSSING LU₂ (𒈒), kesişen iki LU₂ ('insan, kişi') işaretinden oluşur. Mezopotamya sözlük listelerinde çaprazlanmış insan figürleri göğüs göğüse çarpışan iki kişiyi, karşılıklı mücadeleyi veya kalabalığı simgeler.

LU₂ OPPOSING LU₂ (𒈓), iki LU₂ ('kişi') işaretini yüz yüze getirir. Babil sözlük geleneklerinde bu simetrik yapı karşı karşıya gelen iki kişiyi; bir rakibi, dava hasmını (`bēl dabābi`) veya eşit muhatabı (`mehru`) temsil eder.

SAG×MI (𒊝), SAG ('baş') ile MI ('siyah, karanlık, gece') işaretlerini birleştirir. Sümerlerin kendilerini adlandırdığı ünlü `ug₃ sag-gi₆-ga` ('Kara Başlı Halk', Akadca `ṣalmāt qaqqadi`) tabiriyle ve kuzguni siyah saç lüleleriyle (`dilib₂`) ilişkilidir.

SAG×SAL (𒊟), SAG ('baş, muhasebe listelerinde kişi/köle') ile içine yazılmış SAL / MUNUS ('kadın') işaretini birleştirir. Erken Hanedanlık ve Eski Akad idari tabletlerinde `sag-sal` (`gemeₓ`, Akadca `amtu`) kadın köleyi veya tapınak hizmetkârını belirtir.

SAG×TAB (𒊡), SAG ('baş, ön') ile TAB ('ikiye katlamak, eşleştirmek, birleştirmek') işaretlerini birleştirir. Sümerce `sag-tab` ('yardımcı, müttefik, ortak', Akadca `rēṣu`) terimine karşılık gelerek işte veya savaşta omuz omuza duran yoldaşı simgeler.

SAG×UŠ (𒊦), SAG ('baş, kişi') ile UŠ ('eril, temel, yanında durmak') işaretlerini birleştirir. Hem `sag-nita` ('erkek işçi/köle') terimine hem de bir tapınağın 'sürekli destekçisi' anlamındaki kraliyet unvanı `sag-uš`a (Akadca `kayyānu`, ayrıca Satürn gezegeninin adı) karşılık gelir.

UMUM×PA (𒌥), UMUN₂ ('bilgi, zanaat, akademi', Sümerce `um-mi-a`, Akadca `ummânu`) ile PA ('asa, gözetmen') işaretlerini birleştirir. Bir baş zanaatkârı, kraliyet bilginini veya kâtip akademisi başkanını (`ummânu`) belirtir.

AZU (𒍬, yapısal olarak ZU₅×A, kelime anlamıyla 'suyu bilen'), 'kâhin, bilici' (`azu`, Akadca `bārû`) ve 'hekim, şifacı' (`a-zu`, Akadca `asû`) anlamına gelen klasik Sümerce logogramdır. Başlangıçta su ve yağ falıyla ilişkili olan `azu`, Mezopotamya'nın en bilgili uzmanlarındandı.

LU₂׊U (𒎋), LU₂ ('kişi, insan') ile ŠU ('el, dua, yaşlılık') işaretlerini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde elini kaldırarak dua eden bir yakarıcıyı, saygın bir ihtiyarı (`lu₂-šu-gi`, Akadca `šību`) veya hukuki kefili belirtir.

UM×ME (𒎘), 'sütanne, dadı veya çocuk bakıcısı' anlamına gelen Sümerce `ummeda` (`um-me-da`, Akadca `tārītu`, `mušēniqtu`) kelimesinin tek işaretli logogramıdır. Kraliyet ilahilerinde Ninhursag gibi tanrıçalar kralı emziren ilahi sütanneler olarak övülür.

BU OVER BU UN (𒁏), ikilenmiş BU/BU ('uzun, geniş erişimli') işareti ile UN ('halk, insanlar, ülke') işaretini birleştirir. Mezopotamya sözlük listelerinde geniş bir alana yayılmış halk kitlesini veya kalabalığı ifade eder.

IL (𒅋) işaretinin tam grafik varyantı olan IL×GAN₂-tenû (𒅌), taşıyıcı çerçevesini eğik yük veya tarla işareti GAN₂-tenû (𒃸) ile birleştirir. Sümer ve Akad metinlerinde 'kaldırmak', 'ağır yük taşımak' veya 'tarla vergisi sunmak' (Akadca našû, biltu) anlamına gelir ve başında sepet taşıyan bir işçiyi betimler.

LU₂×EŠ₂-tenû (𒈁), insan işareti LU₂ (𒇽, kişi veya adam) ile EŠ₂-tenû (𒂠, eğik ip veya ölçüm halatı) işaretini birleştirir. Mezopotamya'nın insan statülerini sıralayan sözlük listelerinde (Lu serisi) iple bağlanmış bir kişiyi, savaş esirini veya halat taşıyan tarla görevlisini betimler.

Logografik olarak ŠAGA (SHAGA) şeklinde okunan LU₂×GAN₂-tenû (𒈂), LU₂ (𒇽, kişi) işaretini eğik ağ veya bukağı işareti GAN₂-tenû (𒃸) ile niteler. Sümer hukuk, tarih ve ağıt metinlerinde 'esir', 'yağmalanmış kişi' veya 'mazlum' (Akadca habtu, šaggû) anlamına gelir ve özellikle Urukagina reformlarında geçer.

LU₂ ŠEŠIG×BAD (𒎉), šešig çivileriyle güçlendirilmiş LU₂ (𒇽, kişi) işaretini BAD / UG₅ (𒁁, ölüm) ile birleştiren LU₂×BAD (𒇼, adda, ceset) işaretinin gelişmiş bir varyantıdır. Sümer ve Akad metinlerinde 'ceset', 'cansız beden' veya 'savaşta düşmüş asker' (Akadca pagru, šalamtu) anlamına gelir.

GA₂×GI₄.A (𒃏), ev işareti GA₂ (𒂷) ile GI₄.A (𒄄𒀀, kilitli veya kapalı) işaretlerini birleştirir. Sümerce é-gi₄-a (Akadca kallatu, aile evine getirilen 'gelin') terimiyle ilişkili tek işaretli bir yazım olup aynı zamanda güvenli şekilde kilitlenmiş iç depoyu belirtir.

LU₂×HI×BAD (𒈃), insan belirteci LU₂ (𒇽, kişi) işaretini bileşik HI×BAD (𒄭×𒁁, ekşimiş, bozulmuş veya hastalıklı kan) işaretiyle niteler. Babil sözlük serisi Lu'da korunan bu grafem, bedensel rahatsızlık, kronik hastalık veya ritüel kirlilik çeken bir kişiyi ifade eder.

LU₂×KAD₃.AŠ (𒈇), LU₂ (𒇽, kişi) işaretini KAD₃ (𒆐, bağlamak veya hasır örmek) ve AŠ (𒀸) ile birleştirir. Mezopotamya meslek ve statü listeleri Lu'da (LU₂×KAD₂ 𒈅 ve LU₂×KAD₃ 𒈆 ile birlikte) kaydedilmiş olup sepet ve hasır örücüsünü ya da bağlı bir tutsağı belirtir.

LU₂×LA.AŠ (𒈉), insan işareti LU₂ (𒇽, kişi) ile LA (𒆷, bolluk, asmak veya tartmak) ve AŠ (𒀸) işaretlerini birleştirir. Babil meslek listelerinde (Lu serisi) gümüş ve yün tartan görevliyi, hizmetkârı veya işçi ekip gözetmenini ifade eder.

LU₂×SI.AŠ (𒈎), LU₂ (𒇽, kişi) işaretini SI (𒋛, boynuz, doğru veya yönlendirmek) ve AŠ (𒀸) ile niteler. Babil meslek listelerinde (Lu) korunan bu grafem, düzeni sağlayan ve işleri yöneten bir görevliyi veya dürüst duruşlu bir kişiyi ifade eder.

LU₂×SIK₂.BU (𒈏), LU₂ (𒇽, kişi) işaretini SIK₂ (𒋠, saç veya yün) ve BU / GID₂ (𒁍, uzun, çekmek veya yolmak) ile birleştirir. Sümer ve Akad sözlük listelerinde koyunların yününü elle yolan işçiyi ya da kült ve yas törenlerinde uzun dağınık saç bırakan kişiyi belirtir.

Logografik olarak UMMEDA (veya EMEDA) şeklinde okunan UM×ME.DA (𒌟), UM (𒌝, bilge kadın veya matron) içine ME (𒈨) ve DA (𒁕) işaretlerini yerleştirir. Sümer ve Akad metinlerinde saraylarda ve evlerde saygın bir konuma sahip olan ve ana tanrıçalara da atfedilen 'sütanne' veya 'dadı' (Akadca tārītu, mušēniqtu) anlamına gelir.

LU₂×EŠ₂.LAL (𒎊), LU₂ (𒇽, kişi) işaretini EŠ₂ (𒂠, ip veya halat) ve LAL (𒇲, bağlamak) ile birleştirir. Hukuk ve tarih metinlerinde elleri bağlanmış esiri veya tutukluyu belirten Sümerce lu₂-eš₂-lal ('iple bağlanmış adam') ifadesinin şeffaf tek işaretli yazımıdır.